توضیحی بر وحدت وجود

اهل عرفان می‌گویند: «در عالم وجود، غیر از خدا چیزی نیست.» یعنی وجود او چنان سیطره و احاطه در اثر وحدت حقّۀ حقیقیّه و صرفۀ خود دارد که هیچ موجودی در قبال او و در برابر او، عرض اندام ندارد؛ وجود اقدس حق، همۀ اشیاء را مندک و مضمحل و فانی نموده است و این معنا با حلول و اتحاد فرق دارد. حال این وحدت وجود چیست و توضیح آن چه می شود؟ وفرق آن با حلول واتّحاد چیست؟ وچرا عده ای به این عقیده اعتراض دارند؟